De hele zomer op woensdagavond tijdens de krachttrainingen muziek via de muziekinstallatie van de kantine ten gehore kunnen brengen. Maar met het verstrijken van de schoolvakantie was het afgelopen met die pret. Maar geen nood, Paul Klein Tuente had al eerder een paar boxjes met ingebouwde versterker meegebracht. Het wachten was echter op een mp3-speler of een iPod-ding. En ja hoor Wouter bracht zijn iPod mee, lets check this out.
Het eerste nummer dat ten gehore werd gebracht deed meteen aan Sensation Black denken. Een respectabel aantal bpm's en dito volume. Terror dus...
Ik raakte op slag de tel kwijt met de oefening waar ik mee bezig was.
Ik dacht nog als dit de opmaat voor de rest van de avond wordt, maar niets was minder waar. Het volgende nummer was meteen het andere uiterste van het spectrum: Ome Wielie dae oet Brazilie zien femilie mei brink, un stuk meziek met een hoeg Jocus-gehalte dus.
Afijn zo ging het nog wel door, ook memorabel waren nog wat apres-Ski nummers.
Ja fijn, om een collega van mij te citeren.
De mix van nummers was echt onvoorspelbaar, dat was van de andere kant ook wel de charme van DJ Wouter-mix.
Wie weet was ons de komende weken nog te wachten staat, misschien wuurd mich dan waal ech de melk zoor.
